Παράλληλα, με την οργανωτική ανασυγκρότηση του κόμματος, ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης προχωρά στην διαμόρφωση μιας νέας ιδεολογικό-πολιτικής πλατφόρμας η οποία, εμπνέεται από τις αρχές του φιλελευθερισμού. Είναι η πρώτη φορά μάλιστα, που η Νέα Δημοκρατία αποκτά μια συγκεκριμένη και ξεκάθαρη, πολιτική και οικονομική πρόταση, για την διακυβέρνηση της χώρας. Στην πρόταση αυτή, γίνονταν σαφείς αναφορές για την μείωση του κράτους, τον εκσυγχρονισμό της δημόσιας διοίκησης, την εμπέδωση της δημοκρατίας και της αξιοκρατίας στην δημόσια διοίκηση, την ενίσχυση των δημοκρατικών θεσμών καθώς επίσης, την σταθεροποίηση και τον εκσυγχρονισμό της ελληνικής οικονομίας μέσω της απελευθέρωσης της αγοράς και την ενίσχυση της ιδιωτικής πρωτοβουλίας. Ειδικότερα, ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης στις 3 Φεβρουαρίου 1985, κατά την ομιλία του στη συνδιάσκεψη των Νομαρχιακών Επιτροπών του κόμματος, παρουσίασε το νέο ιδεολογικό μανιφέστο της Ν.Δ., δίνοντάς του την ονομασία "Μια νέα πρόταση ελευθερίας". Το πλήρες κείμενο της πρότασης αυτής ήταν το ακόλουθο:
"Η ΝΔ, στο Συνέδριο της Χαλκιδικής, το 1979, καθόρισε τις ιδεολογικές αρχές που συνθέτουν τον ριζοσπαστικό φιλελευθερισμό:
«Πίστη στην ιδέα του έθνους, πίστη στην κοινοβουλευτική δημοκρατία, πίστη στην ελεύθερη δημοκρατική οικονομία, πίστη στην κοινωνική δικαιοσύνη, πίστη στην ειρηνική συμβίωση των λαών, πίστη στις πολιτιστικές δυνατότητες της χώ¬ρας». Στις αρχές αυτές η ΝΔ είναι και θα είναι απαρασάλευτα προσηλωμένη.
Η ΝΔ είναι ένα σύγχρονο προοδευτικό κόμμα, που εξελίσσεται διαρκώς. Αι¬σθάνεται την ανάγκη να διακηρύξει σήμερα τις ιδεολογικές της προτεραιότη¬τες. Η Ν.Δ. δηλώνει προς τους Έλληνες ότι πρώτιστος στόχος της είναι η ενδυ¬νάμωση της δημοκρατίας και η διεύρυνση της ελευθερίας. Η Ν.Δ. αναλαμβάνει έναντι των Ελλήνων την δέσμευση ότι η ελευθερία θα αποτελέσει την βασική κα¬τευθυντήρια αρχή κάθε ιδεολογικής της θέσεως, κάθε πολιτικής της δραστη¬ριότητας, κάθε κυβερνητικής της πράξεως. Η ριζοσπαστική φιλελεύθερη πρό¬τασή της για την Ελλάδα του αύριο, την Ελλάδα του 2000, είναι πάνω απ' όλα μια νέα πρόταση ελευθερίας.
Στο Συνέδριο της Χαλκιδικής, ο ιδρυτής της ΝΔ, τονίζοντας τη σημασία της ελευθερίας, δήλωνε: «Η ΝΔ δεν δέχεται ότι μπορεί να υπάρχουν οικονομικοί και κοινωνικοί στόχοι για την επίτευξη των οποίων αξίζει να θυσιαστούν οι δημο¬κρατικές ελευθερίες». Αλλά και στο Προσυνέδριο της Ν.Δ., ο ιδρυτής της και πά¬λι τόνιζε: «Καμιά σκοπιμότητα δεν είναι ιερότερη από το δικαίωμα του πολί¬τη να αποφασίζει ο ίδιος για το μέλλον του».
Η ιδεολογική ταυτότητα της ΝΔ, οι φιλελεύθερες αρχές της αποτελούν την ασφαλέστερη εγγύηση ότι είναι ο φορέας της ανανεώσεως στον τόπο μας. Και η ανάγκη της ανανεώσεως αυτής γίνεται κάθε μέρα πιο επιτακτική, καθώς η χώ¬ρα οπισθοδρομεί. Η ραγδαία διόγκωση ενός ήδη υπερτροφικού δημόσιου το¬μέα, με χαμηλή παραγωγικότητα, έχει ως οικονομικές συνέπειες υψηλόν πλη¬θωρισμό, αυξανόμενη ανεργία, περισσότερη γραφειοκρατία, βαρύτερους φό¬ρους, μεγαλύτερα χρέη στο εξωτερικό, που μας οδηγούν σε όλο και μεγαλύτε¬ρη εξάρτηση. Έχει, επίσης, ως πολιτική συνέπεια μια πρωτόγνωρη αλαζονεία της εξουσίας. Ο τόπος χρειάζεται φιλελεύθερες λύσεις. Με άξονα την ελευθε¬ρία και τον άνθρωπο. Σε συνθήκες ισονομίας και αξιοκρατίας. Σ' ένα πολιτικό πλαίσιο που ευνοεί τον διάλογο, την ηπιότητα, την ανοχή, την συναίνεση και που θα δώσει τη δυνατότητα στους νέους να αναπτύξουν τις ικανότητες τους και να δημιουργήσουν μια νέα κοινωνία, σύγχρονη και ανοικτή.

I. ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΗ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ
Ελευθερία υπάρχει όταν η καταπίεση του ανθρώπου, του κάθε ενός από εμάς, αποδυναμώνεται ως την εκμηδένιση της. Η καταπίεση αυτή μπορεί να ασκη¬θεί και από άτομα, κυρίως όμως από το κράτος και τους μηχανισμούς του. Υπο¬χρέωση του κράτους είναι να προστατεύει τα άτομα και τις ελευθερίες τους α¬πό τις αυθαιρεσίες άλλων ατόμων. Ποιος, όμως, θα προστατεύσει τα άτομα και τις ελευθερίες τους από την αυθαιρεσία του κράτους; Το ερώτημα αυτό είναι ι¬διαίτερα κρίσιμο για κάθε φιλελεύθερον άνθρωπο. Σε τελική ανάλυση, ένα αυ¬θαίρετο κράτος είναι κατά πολύ πιο ισχυρό, άρα πιο επικίνδυνο, από τα μεμο¬νωμένα άτομα. Η εμπειρία του 20ου αιώνα μάς διδάσκει ότι όπου το κράτος θε-οποιήθηκε και έγινε παντοδύναμο, όπου κυριάρχησε το δόγμα ότι τα συμφέ¬ροντα του κράτους είναι υπεράνω όλων -όπως στα φασιστικά, εθνικοσοσιαλιστικά και κομμουνιστικά συστήματα-, εκεί καταλύθηκαν οι ατομικές ελευθερίες και οδηγηθήκαμε αναπόφευκτα στον σοσιαλισμό.
Στον τόπο μας, τα τελευταία χρόνια, είμαστε μάρτυρες ενός ιδιαίτερα ανη¬συχητικού φαινομένου: της διογκώσεως ενός συγκεντρωτικού, γραφειοκρατικού και αυθαίρετου κράτους, που εύκολα περνάει κάτω από τον ασφυκτικό έλεγχο του κόμματος και γίνεται μέσο για την διαιώνιση της παντοδυναμίας των κυβερνώντων. Η διόγκωση αυτή του κράτους, η αυξανόμενη αλαζονεία εκείνων που το νέ¬μονται, τρέφονται από το πάθος των κυβερνώντων για περισσότερη και μονιμό¬τερη εξουσία. Και η εξουσία αυτή οδηγεί αναπότρεπτα στην αποδυνάμωση και περιθωριοποίηση του κάθε Έλληνα πολίτη και στην άρνηση του κράτους-κόμματος να δεχθεί τον Έλληνα σαν ανεξάρτητη και αυτοδύναμη προσωπικότητα. Ο τόπος μας, όμως, δεν χρειάζεται, ούτε αποζητάει, κρατικούς εξουσιαστές. Αντί¬θετα, έχει ανάγκη από περισσότερο ελευθέρους, και άρα υπεύθυνους, πολίτες.
Η Ν.Δ. απορρίπτει το πρότυπο μιας παντοδύναμης εκτελεστικής εξουσίας, θέ¬λει ένα κράτος αποτελεσματικό, μικρότερο σε έκταση και ελεγχόμενο από τη δημοκρατική νομιμότητα. Θέλει:
Τον κρατικό μηχανισμό στεγανά διαχωρισμένο από τον κομματικό.
Τον περιορισμό της κρατικής επεκτάσεως, ιδιαίτερα στην οικονομία.
Την δικαιοσύνη αληθινά ανεξάρτητη και ικανή ανεπηρέαστα και θαρρα¬λέα να εγγυάται την άσκηση της πολιτικής εξουσίας στα συνταγματικά πλαίσια.
Το Κοινοβούλιο αποκατεστημένο στην υψηλή του αποστολή -και όχι περιθωριακό όπως σήμερα-, ώστε να αποτελεί έναν αξιόπιστο κριτή των κυβερνώντων, αλλά και έναν ουσιαστικό παράγοντα στην πολιτική ζωή του τόπου.
Τα μαζικά μέσα επικοινωνίας πλήρως απελευθερωμένα, ανεξάρτητα, πο¬λυφωνικά και στην υπηρεσία της αντικειμενικής πληροφορήσεως του ελληνικού λαού, ώστε να μη θυμίζουν την τωρινή θλιβερή κατάσταση.
Τον συνδικαλισμό ανεξάρτητο και αδέσμευτο, προστάτη των συμφερό¬ντων των εργαζομένων και όχι κομματικόν υπηρέτη.

II. ΟΙ ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΕΣ ΑΡΧΕΣ
Η νέα πρόταση ελευθερίας της ΝΔ εδράζεται πόντο σε αμετακίνητα φιλελεύθε¬ρες αρχές:
Για τη Ν.Δ. η ελευθερία αποτελείτο κυρίαρχο ιδεώδες, που κατευθύνει την πολιτική της πορεία. Η Ν.Δ. απορρίπτει την άρνηση ή συρρίκνωση της ελευθε¬ρίας στο όνομα άλλων, δήθεν υπέρτερων, αξιών. Η ελευθερία, βέβαια, δεν μπο¬ρεί να επιβιώσει μόνη της και πρέπει να συνυπάρχει με άλλες σημαντικές αξίες: την ισότητα ευκαιριών, την κοινωνική δικαιοσύνη και την τάξη. Για τη Ν.Δ. η ε¬λευθερία δεν αποτελεί μέσο για έναν υψηλότερο σκοπό. Είναι η ίδια ο ύψιστος πολιτικός σκοπός.
Το κέντρο του φιλελεύθερου συστήματος είναι ο άνθρωπος. Η κοινωνία δεν είναι μια ανεξάρτητη από τα άτομα πραγματικότητα. Οι κοινωνικοί θεσμοί και το κράτος υπηρετούν τους ανθρώπους και όχι το αντίστροφο.
Η Ν.Δ. αγωνίζεται για να επικρατήσει η κοινωνική δικαιοσύνη στην πατρί¬δα μας. Όπως τονίσθηκε και στο Συνέδριο της Χαλκιδικής, «η Ν.Δ. θεωρεί όλους τους Έλληνες ίσους και όχι μόνον απέναντι του νόμου, αλλά και απέναντι των ευκαιριών που διανοίγει ο πολιτικός, οικονομικός και κοινωνικός Βίος. Ο κάθε πολίτης πρέπει να συμμετέχει στην κατανομή του εθνικού προϊόντος κατά το μέ¬τρο της συμβολής του στη δημιουργία του». Η Ν.Δ. επιδιώκει την ευρύτερη δυνατή διασπορά του πλούτου, ώστε να βοηθούνται οι οικονομικά ασθενέστεροι. Η α¬νακατανομή του εισοδήματος αποτελεί μέσο για την προστασία των αδυνάτων, χωρίς ταυτόχρονα να τραυματίζεται η οικονομική ανάπτυξη, που αποτελεί προϋ-πόθεση της ευημερίας όλων μας. Η κοινωνική δικαιοσύνη με την έννοια αυτή -και όχι με την ουτοπική ισοπέδωση των εισοδημάτων- είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με τον φιλελευθερισμό. Διότι ο φιλελευθερισμός καταπολεμά κάθε προνόμιο και επιδιώκει την δίκαιη αναγνώριση των ικανοτήτων του κάθε ανθρώπου.
Η Ν.Δ. πιστεύει στο κράτος δικαίου, στην εφαρμογή του Συντάγματος και των νόμων, που προστατεύουν τα ατομικά και πολιτικά δικαιώματα των πολι¬τών. Η εκάστοτε κυβέρνηση υπηρετεί το κράτος δικαίου και τη συνταγματική τάξη και έτσι υπηρετεί κάθε Έλληνα και όχι μόνο τους εκλεκτούς του κόμμα¬τος εκείνου που κυβερνά. Στο κράτος δικαίου υπέρτατος κριτής των διαφορών μεταξύ πολιτών και κράτους είναι οι νόμοι, των οποίων την ισχύ δεν αναιρεί καμιά κομματική ή κυβερνητική σκοπιμότητα. Το κράτος δικαίου στηρίζεται στην σαφή διάκριση των εξουσιών, στην νομιμότητα στην δημόσια διοίκηση. Στόχος του είναι η απελευθέρωση και προστασία από κάθε κομματική ή συντεχνιακή αυθαιρεσία, η διασφάλιση του σεβασμού και η εξυπηρέτηση του πολίτη.
Η Ν.Δ. πιστεύει πως η ελευθερία διασφαλίζεται με την τάξη. Μια τάξη, ό¬μως, που δεν είναι μητέρα, αλλά κόρη της ελευθερίας. Μια τάξη υπέρ και όχι κατά της ελευθερίας. Η τάξη αυτή δεν στηρίζεται στην βία, αλλά στην κυριαρ¬χία του νόμου. Με νόμους σαφείς, δίκαιους, εφαρμόσιμους και ολιγάριθμους. Έτσι ο νόμος, αντί να καταδυναστεύει τον πολίτη, τον απελευθερώνει.
Στα πλαίσια του δημοκρατικού μας πολιτεύματος, για μια φιλελεύθερη κυβέρνηση ο έλεγχος της μειοψηφίας είναι αναγκαίος και ο διάλογος προϋπό¬θεση για τις αποφάσεις της. Η εκλεγμένη κυβέρνηση έχει δικαίωμα να κυβερ¬νά. Κανένα οργανωμένο συμφέρον δεν είναι νοητό να εμποδίζει μια δημοκρα¬τική κυβέρνηση να εφαρμόζει το πρόγραμμα της. Το αντίθετο αποτελεί άρνη¬ση της δημοκρατίας.
Η ελεύθερη οικονομία και η ατομική ιδιοκτησία είναι το έδαφος όπου η σπορά της πολιτικής ελευθερίας ριζώνει, όπου η αυτονομία και ανεξαρτησία του ανθρώπου από την κρατική εξουσία εδραιώνεται, όπου η υλική και πνευματική πρόοδος όλων, και ιδιαίτερα των εργαζομένων, κατοχυρώνεται. Εκεί που κατα¬λύθηκε η ελεύθερη οικονομία και καταργήθηκε η ατομική ιδιοκτησία, εκεί α¬κριβώς δημιουργήθηκε ένα παντοδύναμο κράτος, παραβιάστηκαν οι πολιτικές ελευθερίες, μαράζωσε η κοινωνία και επιβραδύνθηκε η οικονομική ανάπτυξη. Η ελεύθερη οικονομία είναι δημοκρατική, αφού στο κέντρο της λειτουρ¬γίας της υπάρχει η κυριαρχική δυνατότητα επιλογών του ατόμου και όχι η επι¬βολή της κρατικής γραφειοκρατίας και των κρατικών μονοπωλίων. Στην ελεύ¬θερη οικονομία, που λειτουργεί χωρίς κρατικές διαστρεβλώσεις και εύνοιες, δεν υπάρχουν ούτε προνόμια ούτε προστασία συμφερόντων ούτε εμπόδια για την πραγματοποίηση των επιδιώξεων του κάθε ανθρώπου. Ο σύγχρονος φιλελευθερισμός δεν είναι ο άκρατος φιλελευθερισμός του πε-ρασμένου αιώνα. Το κράτος στον οικονομικόν τομέα έχει να παίξει ένα σημα¬ντικό ρόλο: να διασφαλίσει και να ενθαρρύνει τον ανταγωνισμό, να καταπολε¬μήσει τα κάθε μορφής μονοπώλια, να προσφέρει κίνητρα για οικονομική ανά¬πτυξη και να προστατεύσει τους αδυνάτους.
Η Ν.Δ. πιστεύει ότι η ελευθερία χρειάζεται την ιδιοκτησία, επειδή η ιδιο¬κτησία παρέχει ελευθερία. Η ιδιοκτησία δεν αποτελεί αυτοσκοπό, αλλά μέσο για τη διασφάλιση και ανάπτυξη της ανθρώπινης ελευθερίας. Η ιδιοκτησία πα¬ρέχει στον πολίτη την αναγκαία ιδιωτική περιοχή δράσεως, όπου μπορεί να α¬ναπτύξει την προσωπικότητά του, να εκφράσει την κοινωνική του ανεξαρτη¬σία, να εξασκήσει τις επαγγελματικές του δραστηριότητες και να αποβάλει την οικονομική του ανασφάλεια. Η Ν.Δ. πιστεύει πως κάθε Έλληνας πρέπει να έχει ιδιοκτησία και να μην τιμωρείται γι' αυτό. Η ιδιοκτησία είναι ο φυσικός καρ¬πός της εργασίας του εργάτη, του αγρότη, του επαγγελματία, του κάθε ανθρώπου. Γι' αυτό η ιδιοκτησία όχι μόνο δεν είναι αμάρτημα, αλλά αντίθετα είναι συμ¬φυής με τον άνθρωπο. Η ιδιοκτησία, ιδιαίτερα όταν είναι ευρύτατα διεσπαρμένη, είναι λοιπόν μηχανισμός απελευθερώσεως του ανθρώπου.
Η Ν.Δ. ξεκινάει από τη βασική αρχή ότι η αναβάθμιση της ποιότητας ζωής και η προστασία του περιβάλλοντος πρέπει να καταξιωθούν ως δικαίωμα όλων των πολιτών. Εκείνοι που καταστρέφουν το περιβάλλον στην ουσία παραβιάζουν ένα από τα βασικά δικαιώματα του ανθρώπου, αυτό της υγιεινής διαβιώσεως. Γι' αυτό η Ν.Δ. θα προστατεύσει το περιβάλλον από κάθε αυθαιρεσία, αδιαφορώντας για τα οποιαδήποτε ειδικά συμφέροντα θα θιγούν από την πολιτική της αυτή. Στό¬χος της Ν.Δ. είναι, επίσης, η δημιουργία κατάλληλων συνθηκών για έναν ουσιαστικότερο τρόπο διαθέσεως του ελεύθερου χρόνου και της αναψυχής των Ελλήνων.

III. Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΝΔ
Η Ν.Δ. είναι ο φορέας της φιλελεύθερης ανανεώσεως που χρειάζεται ο τόπος, για¬τί είναι και ριζοσπαστική και φιλελεύθερη. Ριζοσπαστική είναι διότι επιδιώκει τον τολμηρό εκσυγχρονισμό της πολιτικής, οικονομικής και κοινωνικής μας ζω¬ής με προοπτική το 2000. Φιλελεύθερη είναι διότι επιδιώκει την ανανέωση αυ¬τή με περισσότερη ελευθερία, με έμφαση στον άνθρωπο, με μεγαλύτερη εμπι¬στοσύνη στον Έλληνα και στις ικανότητες του. Διαφέρει η Ν.Δ. από ένα συντη¬ρητικό κόμμα, γιατί δεν φοβάται τις αλλαγές. Η φιλελεύθερη επιλογή είναι κατ' εξοχήν προοδευτική. Διότι:
Προοδευτικός είναι εκείνος που δεν υποτάσσει τον άνθρωπο σε ξεπερα¬σμένα δόγματα και μονοσήμαντες αλήθειες, που βλέπει ότι με το πρόσχημα του σοσιαλιστικού πειραματισμού της αλλαγής αποκλείονται οι πραγματικές αλλαγές.
Προοδευτικός είναι εκείνος που ζητά να απελευθερώσει τις δημιουργικές δυνάμεις του ανθρώπου, να του πλουτίσει τις δυνατότητες επιλογής, να τον α¬παλλάξει από τον κρατικό συγκεντρωτισμό, την αποδοχή μιας μόνης αλήθειας, που ισοπεδώνει.
Προοδευτικός είναι εκείνος που δίνει στον συνάνθρωπο του την αυτονο¬μία και ευθύνη του. Και προπαντός, προοδευτικός είναι εκείνος που μπορεί να συνδυάσει την επιδίωξη της αλλαγής με την υπευθυνότητα. Οι υπερεπαναστάτες είναι αντεπαναστάτες.
Προοδευτικός είναι εκείνος που πιστεύει στην ευρύτερη συνεργασία και συναδέλφωση των ανθρώπων, που πιστεύει πως η Ενωμένη Ευρώπη είναι το κατ' εξοχήν πλαίσιο για μια τέτοια συνεργασία μεταξύ των δημοκρατιών της η¬πείρου μας.

Η Ν.Δ. είναι το κόμμα του διαλόγου, της μετριοπάθειας, της μεσότητας και του μέτρου. Από τις αρχές και τις θέσεις της πηγάζει η απόρριψη κάθε ακρό¬τητας, κάθε δόγματος, κάθε μεσσιανικής συλλήψεως, καθώς και η πίστη της στο ήπιο κλίμα και στον δημοκρατικό διάλογο. Η Ν.Δ. απορρίπτει τον υποβιβασμό του δημόσιου βίου. την εμπάθεια, τον φανατισμό, τη διαίρεση των Ελλήνων σε δικούς μας και δικούς τους με βάση ταξικά ή πολιτικά κριτήρια.
Όταν η Ν.Δ. θα έλθει στην εξουσία, δεν θα δράσει ως χαλαστής. Στόχος της θα είναι να χτίσει και όχι να γκρεμίσει. Και ό,τι σωστό υπάρχει σήμερα δεν θα το ανατρέψει, αλλά θα το βελτιώσει και θα το ολοκληρώσει. Γι' αυτό δεν θα εμ¬φανισθεί ως εκδικητής, αλλά ως συμφιλιωτής. Ο τόπος αυτός μας χωράει ό¬λους, ανεξαρτήτως ιδεολογικού πιστεύω. Και το κράτος δεν ανήκει σε κανέναν από εμάς χωριστά, αλλά σε όλους τους Έλληνες.
Για να αντιμετωπιστούν τα πιο κρίσιμα προβλήματα του τόπου, η ανεργία, ο πληθωρισμός, η δυσβάσταχτη φορολογία, η κρατική γραφειοκρατία, το τε¬ράστιο εξωτερικό χρέος, χρειάζεται περισσότερη, όχι λιγότερη, οικονομική ε¬λευθερία. Περισσότερη εμπιστοσύνη στον κάθε Έλληνα και στις ικανότητες του. Λιγότερη έμφαση στις απρόσωπες κρατικές γραφειοκρατίες και στους κυ¬βερνητικούς προνομιούχους. Μόνο αν απελευθερώσουμε την δημιουργικότητα, το δαιμόνιο του Έλληνα, θα βγούμε από την κρίση, θα πετύχουμε την οικονο¬μική ανάκαμψη της πατρίδας μας.
Ήλθε η ώρα να δώσουμε προτεραιότητα στον Έλληνα, όχι στο κομματικό κράτος. Λαϊκή κυριαρχία, αλλά και πρόοδο μπορούμε να έχουμε μόνο αν τις πολ¬λές αποφάσεις τις παίρνει ο Έλληνας πολίτης και όχι οι προνομιούχοι κρατι¬κοί εξουσιαστές. Στόχος της Ν.Δ. είναι μια κοινωνία που δεν υπηρετεί αφηρημένα σύνολα, αλλά που νοιάζεται για τον καθένα από τους ανθρώπους που την συν¬θέτουν. Κέντρο του κόσμου μας δεν είναι μια απρόσωπη κρατική μηχανή, αλ¬λά άνθρωποι. Άνθρωποι ελεύθεροι, που ανεμπόδιστα οραματίζονται, επιλέγουν, αποφασίζουν και δημιουργούν.
Σκοπός μιας φιλελεύθερης κυβερνήσεως δεν είναι να επιβάλει εκ των άνω κάποιο φωτισμένο πρότυπο πάνω σε πολίτες ανήμπορους να αντιδράσουν. Επι¬δίωξη της είναι αντίθετα να εξασφαλίσει τις προϋποθέσεις που θα επιτρέψουν στους ίδιους τους Έλληνες να δημιουργήσουν μόνοι τους, χωρίς εμπόδια, την κοινωνία που αυτοί θέλουν. Να καθορίσουν οι ίδιοι το μέλλον το δικό τους και των παιδιών τους.
Αυτή τη νέα πρόταση ελευθερίας κάνουμε στον ελληνικό λαό".
Υπό την ηγεσία του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη, η Νέα Δημοκρατία συμμετείχε στις εθνικές εκλογές της 2ας Ιουνίου 1985 συγκεντρώνοντας ποσοστό 40,84% έναντι 45,85% του ΠΑ.ΣΟ.Κ, αυξάνοντας τα ποσοστά της από τις εκλογές του 1981 κατά 5 εκατοστιαίες μονάδες (5%).
Ο προεκλογικός αγώνας υπήρξε οξύτατος και κατά τη διάρκειά του χρησιμοποιήθηκαν εναντίον του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη πλαστά στοιχεία, στη χάλκευση των οποίων είχε αναμιχθεί η μυστική υπηρεσία της Ανατολικής Γερμανίας "ΣΤΑΖΙ", όπως απεκαλύφθη από τους ίδιους τους πρώην Γερμανούς πράκτορες σε τηλεοπτική εκπομπή στις αρχές του 2001.
Σχολιάζοντας το αποτέλεσμα των εκλογών και τις μεθοδεύσεις που έγιναν από το ΠΑ.ΣΟ.Κ (σε συνέντευξή του στις 5/6/1985), ο Πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας, δήλωσε ότι είναι ικανοποιημένος από το εκλογικό αποτέλεσμα της Ν.Δ., διότι η Ν.Δ. μπορεί να μην νίκησε, αλλά μείωσε την διαφορά της από το ΠΑ.ΣΟ.Κ κατά 5,1%. Επιπρόσθετα, κατήγγειλε παραθέτοντας συγκεκριμένα στοιχεία και περιστατικά την απροκάλυπτη εκμετάλλευση του κρατικού μηχανισμού από το ΠΑ.ΣΟ.Κ. Τέλος, την εκλογική διαδικασία την χαρακτήρισε ως "εκλογή της ντροπής" και τη "χειρότερη που έγινε ποτέ".
Μετά τις εκλογές για να αντιμετωπίσει αμφισβήτησή του από τον Κωστή Στεφανόπουλο, ο Μητσοτάκης παραιτήθηκε και έθεσε εκ νέου θέμα ηγεσίας. Στις εσωκομματικές εκλογές που ακολούθησαν (29/8/1985) πέτυχε την επαναβεβαίωση της εμπιστοσύνης της Κοινοβουλευτικής Ομάδας της Νέας Δημοκρατίας και εξελέγη με ακόμα μεγαλύτερη πλειοψηφία. Ο Στεφανόπουλος αποχώρησε από το κόμμα, επικεφαλής ομάδας 9 βουλευτών, ιδρύοντας στις 7/9/1985 την ΔΗ.ΑΝΑ.
Ένα χρόνο μετά την προσωπική επίθεση που δέχτηκε, στις 19 Μαΐου 1986, το Βρετανικό Κοινοβούλιο τίμησε τον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη για την αντιστασιακή του δράση κατά τη διάρκεια της κατοχής.
Στις εκλογές του Ιουνίου του 1989 η Νέα Δημοκρατία υπό την ηγεσία του εξελέγη πρώτο κόμμα με ποσοστό 44,2%, χωρίς όμως να επιτύχει αυτοδυναμία λόγω του εκλογικού νόμου τον οποίο είχε αλλάξει η κυβέρνηση του ΠΑ.ΣΟ.Κ τις παραμονές των εκλογών. Στη συνέχεια, ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης διαπραγματεύτηκε με την ηγεσία του Συνασπισμού της Αριστεράς και της Προόδου τον σχηματισμό κυβέρνησης συνεργασίας. Αυτό ήταν απαραίτητο για να αποφευχθεί η παραγραφή αδικημάτων, κυρίως σε σχέση με το σκάνδαλο Κοσκωτά, και στα οποία υπήρχαν ενδείξεις ανάμιξης πολιτικών προσώπων. Οι διαπραγματεύσεις τελικά, είχαν θετική έκβαση και στις 25 Ιουνίου 1989 κατά την διάρκεια συνάντησης του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη με τους Χαρίλαο Φλωράκη και Λεωνίδα Κύρκου -στην οικία του Μητσοτάκη στη Γλυφάδα- επήλθε συμφωνία η οποία έθεσε τέρμα στο πολιτικό αδιέξοδο και την ακυβερνησία της χώρας.
Με πρόταση της Νέας Δημοκρατίας και συμφωνία του Συνασπισμού της Αριστεράς στις 2 Ιουλίου 1989 σχηματίζεται κυβέρνηση με πρωθυπουργό τον βουλευτή Α' Αθηνών της Νέας Δημοκρατίας Τζαννή Τζαννετάκη, και στην οποία για πρώτη φορά στη μεταπολεμική πολιτική ιστορία της Ελλάδας συμμετείχαν ως υπουργοί και στελέχη από το χώρο της Αριστεράς. Με την κυβέρνηση αυτή, τόσο με το σχηματισμό της όσο και με τα νομοθετήματά της, ετέθη οριστικό τέλος στις διχαστικές συνέπειες του εμφυλίου πολέμου και γίνεται πραγματικότητα η "εθνική συμφιλίωση". Το γεγονός αυτό αποτέλεσε σταθμό στην νεότερη ελληνική πολιτική ιστορία. Σαράντα χρόνια μετά τη λήξη του εμφυλίου πολέμου, οι πρωταγωνιστές του προχώρησαν σε έναν ιστορικό συμβιβασμό και στις 30 Αυγούστου 1989 στη Βουλή προχώρησαν στην ψήφιση νομοσχεδίου για την "άρση των συνεπειών του εμφυλίου πολέμου 1944-1949". Κατά την συζήτηση του εν λόγω νομοσχεδίου στην βουλή, ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης τόνισε:
"Κύριοι συνάδελφοι, ο κ. Κουβέλης σήμερα με το χρονικό το μακρό το οποίο μας ανέπτυξε, αναπτύσσοντας την πορεία την εξελικτική, τη σταδιακή πορεία προς την ομαλοποίηση των πολιτικών μας πραγμάτων μετά τον εμφύλιο, ως που έφτασε επιτέλους το πλήρωμα του χρόνου το τωρινό, η σημερινή ημέρα, για να δώσουμε την τελική λύση, να φτάσουμε στο οριστικό τέρμα, σε μας τους παλαιότερους θύμισε την μακρά, την οδυνηρή πορεία του τόπου μας, του λαού μας.
Εγώ ανήκω στην γενιά εκείνων οι οποίοι ήπιαν ολόκληρο το πικρό ποτήρι που ήπιε ο ελληνικός λαός τις τελευταίες δεκαετίες τις ανώμαλες. Και μπορώ να σας διαβεβαιώσω ότι σκέφτομαι τώρα, αναπολώντας, ότι αργήσαμε πολύ. Ο ελληνικός λαός, δεν χαρακτηρίζεται από μνήμη. Δεν έχουμε μνήμη και προπαντός δεν έχουμε εμπάθειες. Θα έπρεπε ίσως γρηγορότερα να έχουμε φτάσει εκεί που φτάσαμε. Είναι μια κριτική την οποία απευθύνω και προς τον εαυτό μου, αν θέλετε. Αλλά επιτέλους εφθάσαμε, κύριοι συνάδελφοι.
Εγώ δεν ανήκω σε εκείνους οι οποίοι με πάθος αντιμετώπισαν ποτέ καμιά φάση, καίτοι ήμουν πάντοτε παρών και στην «Αντίσταση» και στην συνέχεια στον «Εμφύλιο Πόλεμο» και ήμουν τοποθετημένος, πολιτικά μάχιμος. Αλλά δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι ο λαός μας διχάστηκε και πράγματι χρειαζόταν χρόνος να επουλωθούν τα τραύματα και να φτάσουμε στο τέρμα, στο πλήρωμα του χρόνου, όπως είπα. Και πράγματι χρειαζόταν και πολιτική απόφαση και θέληση.
Εγώ θα συμφωνήσω με τον πρόεδρο της κυβέρνησης και με τον φίλο μου τον Λεωνίδα Κύρκο στην διαπίστωση, ότι στο να ωριμάσει ο ελληνικός λαός και ο πολιτικός κόσμος για να φτάσει στο τέρμα, βοήθησε πολύ η δικτατορία. Εμείς που ζήσαμε εξόριστοι, εγώ συνέβη να είμαι εξόριστος στην δικτατορία, άλλοι αγωνίστηκαν μέσα στην Ελλάδα, στις φυλακές, φυλακίστηκα και εγώ δύο – τρεις φορές, αλλά μπόρεσα και διέφυγα τελικά στο εξωτερικό, είχαμε καταφέρει να πετύχουμε αυτή την εθνική ενότητα στην ξενιτιά. Δεν υπήρχε διάκριση ανάμεσα στους Κεντρώους, στους Δεξιούς, στους Αριστερούς, στο Κομμουνιστικό Κόμμα, στο Κομμουνιστικό Κόμμα Εσωτερικού που τότε γεννήθηκε".
Σε άλλο σημείο της ομιλίας του για το ίδιο θέμα, ανέφερε επίσης:
"Είναι καλύτερα που το νομοσχέδιο αυτό το υποβάλλουν οι δύο παρατάξεις, η Νέα Δημοκρατία και ο Συνασπισμός της Αριστεράς, γιατί εμείς αποτελέσαμε τους κύριους αντίπαλους πόλους οι οποίοι σκοτωθήκανε και ματώσανε μεταξύ τους. Είναι καλύτερα. Αν το κάνατε εσείς, το ΠΑΣΟΚ με την Αριστερά, κινδύνευε να καλύψει μόνο τους μισούς Έλληνες, ή κάτι παραπάνω από τους μισούς. Σήμερα που γίνεται αυτή η πολιτική από τους δύο κυρίους βασικούς αντίπαλους, είναι βέβαιο πως το έργο είναι αποτελεσματικότερο και πληρέστερο και μονιμότερο και οριστικό. Θα ήθελα – και χαίρομαι γιατί αυτό συμβαίνει – η ψήφιση αυτού του νόμου να γίνει σε ατμόσφαιρα εθνικής ενότητας με συμφωνία όλων των παρατάξεων. Αυτό είναι το κέρδος αγαπητοί συνάδελφοι, αυτό θα μείνει αύριο. Τα πάθη δεν θα επιζήσουν. Είναι βέβαιο. Τελείωσε αυτή η ιστορία. Δεν μπορούμε να ξαναζωντανέψουμε τα φαντάσματα του παρελθόντος. Ας δούμε μπροστά και ας μείνουμε με την ικανοποίηση ότι όλοι με την ψήφο μας σφραγίσαμε μια εποχή και ανοίξαμε μια καινούρια".
Την 26η Σεπτεμβρίου 1989 δολοφονήθηκε από την τρομοκρατική οργάνωση "17Νοέμβρη" ο γαμπρός και στενός συνεργάτης του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη, Παύλος Μπακογιάννης ο οποίος, είχε διαδραματίσει καθοριστικό ρόλο όλο το προηγούμενο διάστημα, ώστε να επιτευχθεί ο ιστορικός συμβιβασμός μεταξύ Αριστεράς και Δεξιάς και να στεφθεί με επιτυχία η "εθνική συμφιλίωση".
Χαρακτηριστική είναι δε η ομιλία του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη κατά την συνεδρίαση της 26ης Σεπτεμβρίου 1989 στη Βουλή. Μέσα σε βαρύ κλίμα για τον πολιτικό κόσμο αλλά και τον ίδιο προσωπικά, βρήκε το κουράγιο και τη δύναμη να μιλήσει για τον Παύλο Μπακογιάννη τονίζοντας:
"Η δολοφονία του Παύλου Μπακογιάννη, είναι μια πολιτική δολοφονία που προστίθεται σε μια μακρά αλυσίδα δολοφονιών, που προηγήθηκαν. Αποτελεί σκληρό πλήγμα για τη Νέα Δημοκρατία. Και αποτελεί δεινή δοκιμασία για μένα και την οικογένειά μου. Πρέπει όμως, αυτή την ώρα της μεγάλης δοκιμασίας να σταθούμε όλοι μας όρθιοι, να προστατεύσουμε την δημοκρατία και τους θεσμούς της. Σε ό,τι με αφορά, εγώ μια ευχή έχω να εκφράσω. Να είναι το αίμα του Παύλου Μπακογιάννη, το τελευταίο αίμα που χύνεται άδικα σ' αυτόν τον Τόπο".
Μετά τις εκλογές του Νοεμβρίου του 1989, στις οποίες η Νέα Δημοκρατία αύξησε το ποσοστό της σε 46,2% χωρίς να πετύχει και πάλι αυτοδύναμη πλειοψηφία, σχηματίστηκε Οικουμενική Κυβέρνηση υπό τον καθηγητή Πανεπιστημίου οικονομολόγο Ξενοφώντα Ζολώτα.